مدتی است که بحث حضور بازیگران خارجی در سینمای ایران مطرح است. چند سال پیش بود که استفاده از بازیگران مطرح کره ای در سریالها و فیلم های ایرانی مطرح شد. از این باب تلاشی شد تا بازیگران نقش های «جومونگ» و «یانگوم» در برخی از فیلمهای ایرانی بازی کنند وحتی بعضی از آنها نیز به ایران آمدند ولی فضای این کار در کشور بوجود نیامد. هر چند بازیگران کره ای نتوانستند به سینمای ایران راه یابند اما بازیگران دیگری بودند که در فیلمهای ایرانی به ایفای نقش پرداختند:
برهنیس بژو:
برهنیس بژو زمانی در «گذشته» به کارگردانی اصغر فرهادی بازی کرد که برای حضور در فیلم سینمایی «هنرمند» نامزد اسکار شده بود و جایزه سزار را دریافت کرده بود. او در «گذشته» نقش زنی را ایفا کرد که در موقعیت بحرانی زندگی، دوران پرمشغله و پردردسری را از سر میگذراند. پیش از آنکه خبر حضور بژو در فیلم تازه فرهادی منتشر شود از ماریون کوتیار به عنوان بازیگر این فیلم نام برده میشد، اما گویا زمانبندی برای ساخت فیلم به ترتیبی پیش نرفته بود که کوتیار بتواند با فرهادی همکاری کند و در نتیجه بژو ایفای این نقش را برعهده گرفت.
ژولیت بینوش:
ژولیت بینوش، بازیگر با کارنامهای درخشان در عرصه سینمای بین الملل در «کپی برابر اصل» به کارگردانی عباس کیارستمی مقابل دوربین رفت. کیارستمی این فیلم را در فرانسه و ایتالیا ساخت. هرچند لوکیشن فیلم در ایران نبود، اما بینوش به ایران هم سفر کرد حضور او در ایران مورد استقبال اهالی سینما و دوستداران کارهایش قرار گرفت.
دارین حمزه:
دارین حمزه از بازیگران لبنانی است که در دو فیلم ایرانی بازی کرده است. او در سال 1386 در «کتاب قانون» به کارگردانی مازیار میری مقابل دوربین رفت و نقش زنی مسیحی را ایفا کرد که بعد از علاقمند شدن به مردی ایرانی به اسلام روی میآورد و حالا حضور او در ایران اتفاقات تازهای را در زندگیاش سبب میشود. بعد از این حضور حمزه در فیلم «33 روز» به کارگردانی جمال شورجه بازی کرد که البته همزمان با حضور در این فیلم تصاویری از وی در سینمای لبنان منتشر شد که انتقادات برخی دلسوزان فرهنگی را نیز به همراه داشت.
البته حضور بازیگران خارجی در سینمای ایران طی سال های اخیر به همین چند مورد محدود نمی شود اما از آنجائی که «مشت نمونه خروار است» با ذکر همین چند مورد نیز براحتی می توان دریافت که برخی کارگردانان سینمای ایران به جای آنکه به دنبال ریشه یابی دلایل عدم استقبال مردم از سینما باشند، سعی داشته و دارند با باز نمودن پای هنرپیشه های خارجی، یک انگیزه مضاعف برای حضور مخاطب در سینما تولید کنند.
اما اتفاقی که اخیرا شاهد آن هستیم زمزمه هایی مبنی همکاری برخی کارگردانان و تهیه کنندگان با هنرپیشه های شاغل در شبکه های ماهواره ای است. متاسفانه باید اذعان نمود که طی چند سال اخیر، خیانت به عنوان اصلی ترین موضوع در سینمای ایران رواج یافته و قطعا این ژانر متاثر از سریال های شبکه های ماهواره است و ما امروز شاهد هستیم که عده ای به دنبال حضور همین بازیگران در ایران هستند.
شاید در نگاه نخست «بازیگر لژیونر» در صنعت سینما امری جا افتاده و متداول باشد اما فعالیت هنرپیشه های شبکه های ماهواره ای در سینمای ایران در پس خود حرفهایی دارد که چندان برای سینمای ایران خوشایند نیست. بسیاری از منتقدین مطرح میکنند که سینمای ایران با بحرام مخاطب روبرو شده است و اینکه از بازیگران خارجی برای کشاندن مخاطب به سینمای ایران استفاده شود، در طولانی مدت دردی از سینمای ایران دوا نمیکند.
در این میان البته لازم به یادآوری و تذکر است که سریال های پخش شده از این شبکه ها، اغلب سریال هایی بی کیفیت و بیارزش بوده و بیشتر میزان بینندگان خود را نه از فضاسازی و بازیهای قدرتمند و بازی توانمندانه بازیگرانش که از هنجارشکنی های مرسوم این سریالها به دست میآورند.
به نظر می رسد در روزهایی که امراض زیادی به جان سینمای ایران افتاده، عده ای با تجویز مسکّن هایی نظیر استفاده از بازیگران شبکه های ماهواره ای به دنبال درمان سطحی درد سینما هستند اما غافل از اینکه سینمای امروز از در فرهنگ وارداتی رنج می برد و اگر سینما برای تولید محتوا به فرهنگ اصیل اسلامی-ایرانی ملت ایران روی آورد، قطعا شاهد شکوفا شدن ان و پر شدن سالن های نمایش خواهیم بود.
